
اول یکسری از نشانه های این ما را که بنا است در ظهور مولایمان حادث شود را نقل می کنیم و بعد به فضلت ها و برکات این ماه می پردازیم
مرو بن شمر ، از جابر از امام باقر عليه السلام نقل کرده است که فرمود : همانا مهدي ما ( عليهم السلام ) دو نشانه دارد که از آغاز خلقت آسمان وزمين سابقه نداشتهاند يکي ماه گرفتگي در شب اول ماه رمضان وديگر خورشيد گرفتگي در نيمه ديگر همان ماه . واين دو هرگز از ابتداي خلقت آسمان و زمين سابقه نداشتهاند
ابي يعقوب ، از حارث بن مغيره ، از امام صادق عليه السلام نقل کرده که فرمود صيحهء ماه رمضان در شب جمعه ، که بيست وسه شب از ماه رمضان گذشته باشد ، اتفاق خواهد افتاد
هنگامي كه زياد شود گمراهي و گفتي هدايت را , زياد شود ظلم و ستم و بگو نيكو و سر بسته و كفايت مي كنند مردان با مردان و زنان با زنان و اموال مجتهدان براي دنيا و بيشتر مردم بسوي مو و شاعران هستند و تغيير شكل مي دهند ملتها آنهاي كه اهل بدعت (نوگذاري) هستند تا اينكه بشوند بوزينه و خوك , و مي كشد سفياني را ,سپس خارج مي شود دجال و مبلغ هوا و ضلالت است . پس ترد او ندا مي دهد به اسم قائم عليه السلام در شب بيست و سوم از ماه رمضان و قيام مي كند در روز عاشورا , پس انگار مي بينم , نظاره مي كنم به او بين ركن و مقام و ندا مي دهد جبريئل بين دست او : بيعت براي خداست , پس قبول مي كند خدا شيعه او را
زياد بن مروان ، از عبدالله بن سنان ، از امام صادق عليه السلام نقل کرده است که فرمود : نداء ( آسماني ) وخروج سفياني و ( خروج ) يماني وکشته شدن نفس زکيه وظهور دستي از آسمان ، همه از رخدادهاي قطعي بوده که اتفاق خواهند افتاد وحضرت فرمود : همچنين فريادي در ماه رمضان شنيده خواهد شدکه انسان خواب را بيدار ، وبيدار را به وحشت انداخته بگونهايکه دختران جوان را از حجاب وپوششها بيرون ، مي کشد ( شايد مراد اينستکه از شدت وحشت ، زنان جوان ، حجاب را رها کرده وفراموش نموده و ميگريزند )
و بخشی از فضایل این ماه بزرگ
شَهْرُ رمضان الَّذي أُنْزِلَ فيهِ الْقُرْآنُ هُدًي لِلنّاسِ وَ بَيِّناتٍ مِنَ الْهُدي وَ الْفُرْقانِ فَمَنْ شَهِدَ مِنْکُمُ الشَّهْرَ فَلْيَصُمْهُ وَ مَنْ کانَ مَريضًا أَوْ عَلي سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِنْ أَيّامٍ أُخَرَ يُريدُ اللّهُ بِکُمُ الْيُسْرَ وَ لا يُريدُ بِکُمُ الْعُسْرَ وَ لِتُکْمِلُوا الْعِدَّةَ وَ لِتُکَبِّرُوا اللّهَ عَلي ما هَداکُمْ وَ لَعَلَّکُمْ تَشْکُرُونَ
پیامبر(ص) فرمودند : ماه رمضان بدین سبب رمضان نامیده شده است که گناهان را می سوزاند
وهمچنین در حدیثی دیگر در این باب می فر مایند : چون هلال ماه رمضان پدید آید درهای دوزخ بسته گردد و درهای بهشت گشوده شود و شیاطین به زنجیر کشیده شوند.
رسول خدافرمود: اى مردم ماه خدا با بركت و رحمت و آمرزش به شما رو كرده است، ماهى است كه پيش خدا بهترين ماه است و روزهايش بهترين روزها و شبهايش بهترين شبها و ساعاتش بهترين ساعات.
اعمال مستحبی در این ماه
على بن ابى طالب(ع) فرمود: بر شما باد در ماه رمضان به استغفار و دعاى زياد. اما دعاهاى شما دافع بلا از شماست. و اما استغفار شما از بين برنده گناهان است.
رسول خدافرمود: اعتكاف در يك دهه از ماه مبارك رمضان برابر با ثواب دو حج و دو عمره است
بهترين اعمال در شبها و روزهاى ماه مبارك رمضان، تلاوت قرآن است. اگر چه تلاوت قرآن در تمام اوقات ثواب دارد، ولى چون قرآن در ماه رمضان نازل شده است، از اجر و ثواب ويژهاى برخوردار است چنانچه وارد شد
امام باقر(ع)فرمود: براى هر چيزى بهارى است و بهار قرآن رمضان است.
امام باقر(ع)فرمود:اى سدير! آيا مىدانى چه شبهايى است اين شبها؟ سدير گفت:
بلى فدايت گردم اين شبها شبهاى ماه رمضان است، مگر اين شبها چگونه است؟ امام (عليه السلام) فرمودند: آيا قدرت دارى هر شب از اين شبها ده بنده از فرزندان اسماعيل (ع) را آزاد كنى؟ پس سدير عرض كرد: پدر و مادرم به فدايت، ثروتم كفاف نمىدهد، پس امام پيوسته تعداد بندهها را كم كرد، تا رسيد به يكى در تمام اين ماه، سدير گفت: قدرت ندارم پس امام(ع) به او فرمود: آيا قدرت ندارى هر شب يك مسلمان روزهدارى را افطار دهى؟ سدير عرض كرد: بلى تا ده نفر را هم مىتوانم افطارى بدهم، پس امام به او فرمود:
اى سدير همان است كه اراده كردى يعنى با افطارى دادن ده روزهدار به ثواب عتق و آزاد كردن ده بنده از اولاد اسماعيل (ع) نايل مىگردى
خداوند انسان روزهدار را بر آنچه انفاق مىكند در خوردنيها و آشاميدنيها محاسبه نمىكند ولى در اين امر «اسراف» نشود.
امام صادق (ع)فرمود: هر كس در ماه رمضان صدقهاى بدهد خداوند هفتاد نوع بلا را از او دو مىكند
گفت: عرض کردم اي رسول خدا! نشانة دجال چيست؟ فرمود ازاوسه فرياد(صيحه) شنيده شود ودخاني (دودي) که بين مشرق و مغرب را فرا ميگيرد. پس مؤمن دچارزکام مي شود و کافران مثل افراد مست شوند که داخل بينيهايشان و گوشهايشان و درونشان و دبرشان شود...
عموم انسانها در عالم مادی بسر می برند و جنیان و شیاطین و موجودات دخانی در عالم دخان زندگی می کنند...
شما اگر صبح تا شب بنشينيد و بخواهيد تقوا را رعايت کنيد، شب هنگام، جوجه شيطاني ميآيد و در مقابل شما و در هاله ثاني شما، تصوير نامحرمي را ايجاد ميکند. هاله ثاني آن چيزي نيست که در بعضي از عکسها، شما آن را ميبينيد و از آن عکس ميگيرند، هاله ثاني جنسش از جنس عالم دخان است ...
هر کسي کمي فکرش را جمع ميکند و شيطاني يک نعلبکي نزد او حرکت بدهد، ميگويد: من روح فلان ولي خدا، فلان روح ـ مثلا روح متکامل ـ را احضار کردم. نه آقا، شما خواستي حواست را جمع کني، با يک فرد غير مادي ارتباط برقرار کني، حضرات شياطين ميگويند که چه کسي بهتر از ما؟! زحمت نکش، ما خودمان ميآييم. شما چه کسي را ميخواهي؟...
يک کسي را معرفي کنيد که به من اخلاقيات مهدوي بياموزد، من را با اخلاقيات مهدوي تربيت کند. فلان آقاي عابد؟ آن آقا مدام دارد گريه مي کند. اخلاقيات اهل گريه را اگر مي خواهي، برو نزد آن آقا. ولي در اخلاقيات مهدوي، بلند شدن، بپاخاستن و حرکت کردن هست. در اخلاقيات مهدوي، قيام کردن و به قيام کشاندن مردم هست. در اخلاقيات مهدوي، کلام يک شخص مهدوي نافذ است. انسان خفته را از خواب بيدار مي کند، نه انسان بيدار را به خفتن بکشاند. در اخلاقيات مهدوي، چهرة اين فرد که مهدوي است، اشبه به مهدي است. مهدوي را وقتي ببيني، شکل ظاهري اش را نگاه مي کني، به شکل دوستت است.
مهدوي را وقتي ببيني، شکل ظاهري اش را نگاه مي کني، به شکل دوستت است. چهره برزخي اش را نگاه مي کني، الله اکبر. چرا من اين آقا را اين شکلي مي بينم؟ به شکل انسان است؟ بله، مدتهاست به شکل انسان است، ولي به شکل کدام انسان؟ اشبه به مولايش مهدي شده، مگر مي شود؟ نشنيدي مولايمان اباعبدالله عليه السلام روز عاشورا فرمودند: خدايا! اين جوان که دارد به سمت دشمن مي رودـ علي اکبر عليه السلام ـ "اشبه الناس خَلقا و خُلقا و منطقا برسول الله" است. چرا نشود؟ چرا من اشبه به مولايم مهدي نباشم؟ چرا چهره برزخي من ـ ما چهره برزخي را مي گوييم چهره اخلاقي؛
چون معمولا نتيجه اخلاقيات انسان است. براي اينکه واضحتر باشد مي گوييم چهره اخلاقي. درست است که جنسش جنس برزخ است، ولي چون نمود اخلاقيات انسان هست، مي گوييم چهره اخلاقي ـ کي مي تواند به من اخلاقيات مهدوي بياموزد؟ زماني که نيمه شعبان رسيد، ملائک من را با مولايم مهدي اشتباه بگيرند. چطور وقتي امام حسين صلوات الله عليه به علي اکبر نگاه مي کند، او را بسيار شبيه به رسول الله مي يابد و مي فرمايد:
هر وقت ما دلمان براي سيدمان رسول الله تنگ مي شد به ايشان نگاه مي کرديم؟ چرا مولاي من مهدي عجل الله تعالي فرجه الشريف به چهره من نگاه مي کنند، ياد امام حسين صلوات الله عليه نيفتند؟ ياد حضرت رسول الله(ص) نيفتند. ياد فاطمه زهرا سلام الله عليها نيفتند؟ جوان! شما بايد اينطور بشوي. چقدر تو اين مسير رشد داده شديد؟ آيا تعاليمي که در جامعه رواج دارد به اين سو هست؟ دعوت به تقوي چقدر نمود دارد در جامعه؟...
بسم االله الرحمن الرحیم
اللهم عجل لولیک الفرج
فرخنده میلاد حضرت بقیه الله (عج) بر عاشقان مبارک باد.

در این مقاله قصد دارم مقداری درباره ی انتظار حرف بزنم توکل به خدا
انتظار حالتی نفسانی هست از اونچه که انتظارش رو می کشیم هر چه قدر انتظار شدید تر باشد آمادگی و مهیا شدن شدید تر. مثلا وقتی مهمانی داریم شروع می کنیم به آماده کردن منزل٬ تمیز کردن و ... یا جاهای دیگه مثل کنکور طرف بخاطر کنکور یک سال درس می خونه و خودشو آماده می کنه و هر چی هم به امتحانش نزدیک تر می شه دلهره و عملی که انجام می ده شدید تر می شه خلاصه هر چی منتظر بودن شدید تر باشه آماده شدن و مهیا شدن ما برای انتظارمون بیشتر می شه
من یه منتظر رو می شناسم که عین منتظره ، توی شام به گریش همه گریه می کردن اونقدر گفت بابا اونقدر گفت بابا تا به مقصودش رسید به این می گن انتظار بعدش هم که دیگه سر بابا آومد تو بغلش کاری با این دنیا نداشت.
خوب راحت از این چند خط بالا بر می آد که توی این دنیایه شش ، هفت میلیاردی 313 تا دونه منتظر واقعی نداریم
شاید بگید پس این همه مردم می رن برای تولد امام زمان(عج) دست می زنن شادی می کنن دعا می کنن . عرض می کنم این درست ولی به نظر شما به جز این یه روز کسی برای امام زمان(عج) کاری می کنه این کارمون هم به درد امام زمان(عج) نمی خوره این دست زدن ما مثل این می مونه که می گیم یک سال به غیبت و غربت و بی کسی امام زمان(عج) اضافه شد